ஏழை விவசாயி உரிமை: Jolly LLB 3 சொல்லும் பாடம் என்ன?
சமீபத்தில் ‘Jolly LLB 3’ திரைப்படம் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் இது ஒரு சாதாரண நீதிமன்ற நாடகம் (Courtroom Drama) போலத் தெரிந்தாலும், இது பேசும் பொருள் மிக ஆழமானது. ஒரு நாடு வளர்ச்சி அடைய வேண்டும் என்பது உண்மைதான். ஆனால், அந்த “வளர்ச்சி” யாருடைய விலையில் வருகிறது? ஏழை விவசாயி உரிமை காக்கப்படுகிறதா? இந்தக் கேள்விகளைத்தான் இப்படம் மிகத் தைரியமாக முன்வைக்கிறது.
இந்தப் படம் எனக்கு உணர்த்திய சில முக்கியமான சிந்தனைகளை இங்கே பகிர்கிறேன்.
ஏழை விவசாயி உரிமை மறுக்கப்படுவது ஏன்?
பணக்காரர்கள் தங்கள் சொத்தை விற்க மறுத்தால், அதை “விருப்பம்” (Choice) என்கிறோம். சமூகம் அதை மதிக்கிறது. ஆனால், ஒரு ஏழை விவசாயி தன் நிலத்தை விற்க மறுத்தால், அவரை “வளர்ச்சிக்குத் தடையானவர்” என்று முத்திரை குத்துகிறோம். இது என்ன நியாயம்?
நிலம் என்பது விவசாயிக்கு வெறும் மண் அல்ல; அது அவனது அடையாளம், அவனது தாய். “எவ்வளவு பணம் கொடுத்தாலும் என் நிலத்தை விற்க மாட்டேன்” என்று சொல்லும் ஏழை விவசாயி உரிமை, ஒரு கோடீஸ்வரனுக்கு இருப்பதை விடவும் அதிகமாகவே மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று இப்படம் ஆணித்தரமாகச் சொல்கிறது.
சம்மதம் இல்லாவிட்டால் அது வியாபாரம் அல்ல, வழிப்பறி!
சமூகத்தில் நாம் பல சட்டங்களைப் பின்பற்றுகிறோம். சுதந்திரம் இருக்கிறது என்பதற்காக யாரும் பொது இடத்தில் வரம்பின்றி நடந்துகொள்ள முடியாது. திருடவோ, வன்முறை செய்யவோ முடியாது. இவை சமூகக் குற்றங்கள். அதேபோல, ஒருவரின் “சம்மதம்” (Consent) இல்லாமல் அவரை எதைச் செய்ய வற்புறுத்தினாலும் அதுவும் ஒரு குற்றமே.
டெல்லி க்ரைம் (Delhi Crime) போன்ற தொடர்களில் காட்டுவது போல, ஒரு பெண்ணைக் கடத்திச் சென்று பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்துவது எப்படி மனித உரிமை மீறலோ, அதேபோல், ஒரு விவசாயியை மிரட்டி, கையெழுத்து வாங்கி நிலத்தைப் பறிப்பதும் மாபெரும் தவறு. பணம் கொடுத்துவிட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடுமா? இல்லை. சம்மதம் இல்லாத இடத்தில் நடக்கும் எதுவும் வியாபாரம் ஆகாது, அது பகல் கொள்ளை. ஏழை விவசாயி உரிமை என்பது அவரது நிலத்தில் மட்டுமல்ல, அவரது முடிவிலும் இருக்கிறது.
உண்மைச் சம்பவத்தின் பின்னணி
பலரும் நினைப்பது போல இது வெறும் கற்பனைக் கதை மட்டுமல்ல. இது இந்தியாவில் நடந்த பட்டா-பர்சால் (Bhatta-Parsaul) போராட்டத்தை நினைவுபடுத்துகிறது. நெடுஞ்சாலை அமைப்பதற்காக விவசாயிகளின் நிலங்களை அரசே கட்டாயப்படுத்திப் பறிக்க முயன்றபோது, விவசாயிகள் தங்கள் “நிலம் என்னும் தாயை” விட்டுக்கொடுக்க மறுத்துப் போராடினார்கள்.
அந்தப் போராட்டத்தின் விளைவாகத்தான், 2013-ல் புதிய சட்டம் (LARR Act) வந்தது. அதன்படி, தனியார் திட்டங்களுக்காக நிலம் எடுக்கும்போது 80% விவசாயிகளின் சம்மதம் கட்டாயம். இந்தச் சட்டமே ஏழை விவசாயி உரிமைக்கான மிகப்பெரிய வெற்றியாகும்.
முடிவுரை: தன்மானத்தை விலைக்கு வாங்க முடியுமா?
நாட்டின் வளர்ச்சி முக்கியம் தான். ஆனால், அது மனித உரிமைகளை நசுக்கிவிட்டு வரக்கூடாது. “நான் ஏழை தான், ஆனால் விற்பதற்கு நான் தயாராக இல்லை” என்று ஒரு விவசாயி சொல்லும்போது, அந்த மறுப்பை மதிப்பதுதான் உண்மையான ஜனநாயகம்.
Jolly LLB 3 திரைப்படம் நமக்குச் சொல்வது ஒன்றே ஒன்றுதான்: வளர்ச்சியை விட ஏழை விவசாயி உரிமையும், அவரது தன்மானமும் மிகவும் முக்கியம்.
Next Step: Would you like me to create a relevant image prompt that you can use to generate a thumbnail image for this blog post?
