அன்பு அல்ல… உணர்ச்சிக்கு அடிமை!
உணர்ச்சிக்கு அடிமை (Emotional Slavery)…
“நான் உன் நல்லதுக்காக தான் சொல்றேன்!” – இந்த ஒரு வரி ஒலிக்காத இந்திய வீடுகளே இல்லை எனலாம். இந்த வார்த்தைக்கு பின்னால் இருப்பது உண்மையான அன்பா? சில நேரங்களில் ஆமாம், ஆனால் பல நேரங்களில் அது வேறொன்று. அதுதான் உணர்ச்சிக்கு அடிமை ஆகும் நிலை.
உணர்ச்சிக்கு அடிமை என்றால் என்ன? உணர்ச்சிக்கு(Emotional Slavery)
உணர்ச்சி அடிமைத்தனம் என்பது ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் சிக்குவது போன்றது. “நான் ஒரு வலுவான நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறேன்; அதுதான் இறுதியானது; அதை யாரும் கேள்வி கேட்கக்கூடாது” என்று நாம் பிடிவாதமாக இருக்கும்போது நாம் அங்கு சிந்திக்க மறுக்கிறோம்.
Additionally, அந்த நம்பிக்கையை யாராவது தர்க்கரீதியாக கேள்வி கேட்டால், நமக்குள்ளே கோபமும் பயமும் வந்துவிடுகிறது. So, அந்த பதற்றமான சூழலில் நாம் அன்பால் பேசாமல், நம் கருத்துக்களை மற்றவர் மீது திணிக்கிறோம். இதுவே உணர்ச்சிக்கு அடிமை என்பதன் அடிப்படை அடையாளம்.
காசி பயணமும் மாறுபட்ட பார்வைகளும்
இதற்கு ஒரு எளிய உதாரணத்தைப் பார்ப்போம். “சின்ன பிள்ளையை கூட்டிக்கொண்டு காசிக்கு போகக்கூடாது” என்று ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. So, இதை மீறுபவர்களைப் பார்த்தால் நமக்கு கோபம் வருகிறது. ஆனால், உண்மையில் காசிக்குச் சென்றால் அங்கு ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் கைக்குழந்தைகளோடு வருவதைக் காணலாம்.
Thus, இங்கு எழும் கேள்வி என்னவென்றால்: “என் நம்பிக்கை மட்டும்தான் சரியானதா? அல்லது உலகம் நான் நினைப்பதை விட பெரியதா?” என்பதுதான். நம் பார்வையை விரிவுபடுத்தாதபோது, நாம் நம்முடைய சொந்த உணர்ச்சிக்கு அடிமை ஆகிவிடுகிறோம்.
கட்டுப்பாடும் மரியாதையும்…உணர்ச்சிக்கு அடிமை (Emotional Slavery)
Especially, 50 அல்லது 60 வயதுடைய ஒரு பெரியவரை நாம் இன்றும் கட்டுப்படுத்த நினைக்கலாமா? அவருக்கு இல்லாத வாழ்க்கை அனுபவமா? அவருக்கு எதை தீர்மானிக்க வேண்டும் என்று தெரியாதா? ஒருவரை நல்வழிப்படுத்துவது (Guiding) என்பது வேறு, அவரை ஆளுமை செய்வது (Dominating) என்பது வேறு.
So, இந்த மெல்லிய நூலிழை போன்ற வேறுபாடு புரியாமல் போகும்போதுதான் பல அழகான உறவுகளில் காயங்கள் ஏற்படுகின்றன. நாம் நம்முடைய பயத்திற்கு “பாதுகாப்பு” என்று பெயர் சூட்டுகிறோம். நம்முடைய ஈகோவிற்கு “அனுபவம்” என்று சாயம் பூசுகிறோம்.
விழிப்புணர்வு இல்லாத உறவுகள்..உணர்ச்சிக்கு அடிமை (Emotional Slavery)
விழிப்புணர்வு இல்லாத இடத்தில் ஒருவிதமான மௌனப் போர் நடக்கும்.
-
பெரியவர்கள் அதிகாரத்துடன் பேசுவார்கள்.
-
மற்றவர்கள் பயத்தினால் அமைதியாக இருப்பார்கள்.
-
வெளியே அமைதி நிலவினாலும், உள்ளே ஒரு பெரிய இடைவெளி உருவாகும்.
Additionally, இந்த மெதுவான பிரிவுதான் உறவுகளை சிதைக்கிறது. எனவே, நாம் யாரையும் கட்டுப்படுத்துகிறோமா என்று நம்மையே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். என் நம்பிக்கை சரியாக இருக்கலாம், ஆனால் அதை மற்றவர் மீது திணிக்க எனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை.
முடிவுரை..உணர்ச்சிக்கு அடிமை (Emotional Slavery)
உண்மையான அன்பு என்பது ஒருவரை பிடித்து இழுப்பதோ அல்லது சிறைப்படுத்துவதோ அல்ல. அன்பு என்பது அருகில் நின்று அவருக்கு ஆதரவாக இருப்பது. Thus, உணர்ச்சிக்கு அடிமை ஆன மனிதன் எப்போதும் கட்டுப்படுத்த நினைப்பான். ஆனால் விழிப்புணர்வு உள்ள மனிதன் மற்றவரின் முடிவுகளுக்கு மரியாதை கொடுப்பான்.
நமது ஆழ்மனதை அடிமைத்தளத்திலிருந்து விடுவிப்போம். புதிய சிந்தனைகளுக்கு வழி விடுவோம். அப்போதுதான் நாம் உண்மையான சுதந்திரத்தை அனுபவிக்க முடியும்.
